dr Zeedel vom Myggi

Sujet 2011:

Alt, aber nit vo geschtert

 

Wie schnäll isch me hit nimm in und ooni Pfuus

Bisch antigguiert, verstaubt und kunsch nimm druus!

Hesch kai Aanig vo däm wo zellt uff dr Wäld,

Emänd bisch au nit vermeegend, hesch kai Gäld?

 

Gheersch wie Blunder zem Schrott und Alt-Yyse,

Bisch lengscht nimm gnaggig oder e Dyyse.

Vergässe kasch au dini innere Wäärt;

Die sin scho lang nimme gfrogt uff em Määrt.

 

Aber so wämmer das nit stoo losse,

Sunscht wäär das numme e lääri Glosse.

Miir mechte glaar und dytlig bewyyse:

Nit alles Alte gheert au zem Alt-Yyse!

 

Nimm zem Byspiil uns alti Dante:

S Gsicht voll Runzle und au Kante.

Miir gheere zer Fasnacht wie s Minschter zue Basel

Oder zem ‚Stapi‘ Morin si bleedsinnigs Gfaasel.

 

Näbe uns baide gits soo viil Antiggs,

Sau guets und unentbeerligs Zyggs!

Was het sich drotz Neierige biwäärt?

Isch bis hitte ainewääg nit verjäärt?

 

Lueg no links und rächts, no vorne und hinde;

Kasch dausig gueti alti Sache finde!

Muesch aifach e weeneli noochedängge!

Dr Grind muesch drby nit emool verrängge.

 

Sit vyyle hundert Joor oder  no mee drvoor

Bruucht me zem Byspiil e Strääl fir sini Hoor,

E Spiegel zem Luege, ob d Friise au sitzt,

E Fingerhuet, ass d Guufe d Finger nit ritzt,

 

Kaasch die Uffzellig verlaidig lang uuswytte,

Fascht alles Bruuchbari kunnt uus alte Zytte.

Und wenn de aafosch, aanezluege,

Findschs in alle Egge und Fuege:

 

Vo dr Muusig, Helge, Biecher und Minze -

(muesch iberhaupt nit verlääge grinse!

Ooni wääre mer jeemerlig verloore,

Wuurde no in de Naaselecher boore),

 

Iber Näschter, Stieel, Disch und Deppig

(die sin zwoor hitte gräll und pebbig),

Ze unghyyr Viilem, wo me hit muess pflääge,

Sunscht verliere mer no dä herrlig Sääge.

 

Mer schitze jo alles, wo s z schitze git:

Stai und alti Gnoche, Kunscht (au die vo hit)

Goofe und Dierli, Umwält und Tradizioone,

Dänggmeeler, Luft und anderi Zoone.

 

Nur ebbis leemer bigoscht verloddere,

ass dr d Gney voor Gruuse schloddere:

Dr Dänggmoolschutz sott sich angaschiere

Nit numme Dänggmool z schitze, nai au d Maniere!

 

Kai Hefligkait gits mee im Land!

D Sprooch isch ruuch, es isch e Schand.

Wo isch Respäggt und Aastand blyybe?

Kasch dr no lang dini Auge ryybe.

 

Rettet Basel – nit vom Druggte in dr Zyttig!

S Iibel ligt im Voorbild und nit anderwyttig.

Das aber isch verloore und verschwunde,

Maldrediert, deformiert und gschunde.

 

Doch wär weiss denn no, wie das goot?

Zem Aafoo ischs gwiis no lang nit z spoot!

S duet doch nit wee und koschtet kai Rabbe:

Fryndlig z si! Sunscht halt doch aifach d Glabbe!