D‘Frau Fasnacht sait….



     Y frai mi allewyl uffs nej, z-Basel go regiere

Und alli mit mim ersäänte Zauber go verfiere.

Lengscht hän Verändrige sich yyne-gschliche,

Gueti wie Schlächti:  s‘ainte isch gwiche,

S’ander isch no baimiger denn je!

Aber e so mänggs duet mer aifach wee:

 

      Mach dini Glugger uff und lueg gnau aane,

      nit alli sin Waggis - nundefaane.

 

      Du derfsch stuune und au gaffe,

      aber mässige di bim giirig Raffe.

 

      Sotsch (trotz Blagedde) emool kai Mimeesli biko,

      muesch nit us Fruscht aifach ains mitlaufe lo.

 

      Räppli ummeschmaisse isch fir alli e Hit,

      aber vom Boode ufflääse duet me si nit.

 

      Z’Basel het me e Larve aa

      und moolt nit aifach d’Laafere aa.

 

      Wär sait denn no dangge oder bitte?

      So ebbis heert me doch nimmi hytte.

 

      Was me dir in d Hand git, gheert dir elai,

      aber loss Segg und Ykaufswaage dehai!

 

      Hailig sin Drummle, Piccolo und Reggwisyte;

      das sin kaini Aadängge an eyri  Visite.

 

Basel isch e offeni und aaständigi Stadt;

Wär dr Pleps das numme au, wärs do jo sauglatt.

Mit e weeneli Aaschtand und Reschpäggt

Wurd an der Fasnacht alles laufe wie gschläggt.

Yberhaupt wär so s‘ Mitenand e Sääge.

Das wär nit numme mir am Härze glääge.

S ganz Joor hämmer jetz Zyt, uns do drin z iebe

Adje bis näggscht Joor und no vyyl Vergniege!

 

      .