Myni Drääne

 

I hogg am Disch, dr Kopf in de Händ.

I bi grangg, fyyl mi hundseländ.

I bi greedered, alles duet mer wee.

Waiss nyt mee! Was isch au gschee?

Gsee numme verschwumme zue de Auge uus.

S schyynt, i kumm grad uus eme diefe Pfuus.

Hane Biire als hät me mer aini zingiert.

Schtand nääbe de Schue, bi vellig irritiert.

Aber ganz langsam duets mer dämmere,

Au wenn my Kopf no duet hämmere:

Ebbis mit dr Fansacht isch falsch gloffe!

I bi nit grangg und au nit bsoffe:

D Frau Fasnacht het gar nit deerfe koo!

D Bundesregierig het e Verbott erloo!

Kai Morgeschtraich, kai Cortège, kaini Wääge!

Wie soll e Basler das au überlääbe?

Dr Schogg leest sich nodynoo.

S Hirni isch wach, i bi wider doo.

S isch als wääri lang im Koma glääge.

So het mi das vom Hogger kenne fääge.

Ha Goschdym zaichnet und entworfe,

Mee als aimool wider verworfe,

Unzääligi Schtunde an dr Naimaschiine gsässe,

Meterwiis Bändel fir d Soim vermässe.

E ganzes Joor het mi d Fasnacht im Griff,

Ass i denn s Sujet jo gerisse driff.

Und jetz? Macht mi d Entdischig fascht kaputt.

I wirf doch die Kunschtwärgg nit aifach futt?!

Sälbscht wenn s mer sotti glinge,

S Sujet s nägscht Joor doch no zbringe,

Was mach ych bis deert aane?

Ych ha kai Uffgob mee, nundefaane!!!

 

©Dr Blooggaischt 2020