Dr Zeedel vom Myggi:

Waisch ächt no, im letschte Joor an dr Fasnacht!

Do han i mit vyl Witz au e Zeedel gmacht.

Jetz due n i mi syt Stunde schregglig schinde,

Um ai oder zwai gueti Ziile zfinde.

 

Was soll denn hit no soone Zeedel sage?

Wäm gosch drmit so richtig no an Grage?

Isch denn en Affääre ‚Clinten‘ no witzig?

So eppis macht doch nur e Fifi hitzig.

 

Aenderisch eppis? – Probiersch es politisch?

Loost epper no zue? – Bisch offe und gritisch?

Muesch zerscht Baim ypagge, bivor si kasch gsee?

Gits nit z dängge, duets nit e bitzeli wee?

 

Eppis scheeners ha i mir yfalle losse;

Kai ‚besser wisse‘, kaini lääre Glosse.

Vom Yyneloose kunnt dr poetisch Värs.

Wotsch en heere und gniesse, also wie wär’s?

 

Spyrsch wie d Summerveegeli dien fladdere,

Wie vor Fraid und Gligg d Gney afeen schloddere.

S gribbelet im Gnigg und grällelet im Buuch,

Grad wie em Frielig si erschte, warme Huuch.

 

Vo Kopf bis Fuess paggt alli d’Gliggsäligkeit.

Wie ne Fieber macht sich d Bigaischterig breit.

Schnäll vergässe isch was aim sunscht ploggt und druggt

Und s Härzli hipft und bebberlet wie veruggt.

 

Waisch denn wirgligg nit fyr wär und nit wieso,

Ass dy Seel gumpt und hipft wie ne glaine Floo?

Stritt’s nit ab, nimm’s aa und stand ändlig drzue,

uus ischs und verby au mit dynere Rue!

 

Jetz aber geen mer dra, jetz pagge mer uus:

Vo geschtert uff hyt nimmsch no s letscht Aug voll Pfuus

Denn empfangsch dy gross Liebi mit Aah und Ooh:

Die drey scheenschte Dääg, d Fasnacht isch wider doo!